«اگر قرار است مسئولیت بیشتری بگیرم، باید بدانم دقیقاً چه چیزی در من کم است.»
لیلا این را گفت و پوشه‌ی قطوری را روی میز گذاشت. نمودارهای فشار، دبی و عملکرد پمپ‌ها از لای آن پیدا بود. جلسه‌ی یک‌به‌یکش با فرهاد، مدیر مهندسی شرکت، قرار بود درباره‌ی مسیر رشد او باشد؛ اما این دو مدت‌ها بود که هر گفت‌وگویی را به بحثی آشنا می‌کشاندند.
فرهاد معمولاً می‌گفت لیلا در جزئیات فنی گم می‌شود و نمی‌تواند اولویت‌های میدان را ببیند. لیلا هم احساس می‌کرد مدیرش هر بار که پرسشی دقیق مطرح می‌کند، آن را وسواس می‌داند و پیش از شنیدن استدلالش، تصمیمش را گرفته است. هیچ‌کدام دیگری را ناتوان نمی‌دانست؛ بااین‌حال، ماه‌ها بود که هر دو از همکاری‌شان ناراضی بودند.
لیلا مهندس بهره‌برداری قابلی بود. افت تولید یک چاه را زودتر از بقیه تشخیص می‌داد، داده‌های ابزار دقیق را با گزارش‌های شیفت کنار هم می‌گذاشت و در تحلیل‌های فنی چیزی از قلم نمی‌انداخت. خودش هم می‌دانست که برای مسئولیت‌های بزرگ‌تر انگیزه و توان دارد. اما در جلسات برنامه‌ریزی، گاهی آن‌قدر پیگیر یک اختلاف در فشار یا داده‌های حسگرها می‌شد که تصمیم درباره‌ی تعمیرات، اعزام تجهیزات یا اولویت چاه‌ها عقب می‌افتاد.
فرهاد گفت: «من نمی‌گم دقتت مشکل داره. می‌گم نمی‌تونی هر بار کل جلسه رو صرف یک مورد فنی کنی.»
لیلا جواب داد: «و من نمی‌گم اولویت‌ها مهم نیستن. می‌گم وقتی داده‌ها با هم نمی‌خونن، تصمیم عجولانه هم هزینه داره. ولی هر بار که این رو می‌گم، فکر می‌کنی دارم مانع کار می‌شم.»
فرهاد دستش را روی میز گذاشت. «چون گاهی واقعاً همین اتفاق می‌افته. بارها پیش اومده که تیم برای تصمیم درباره‌ی برنامه‌ی میدان آماده بوده و تو بحث رو برگردوندی به یک اختلاف فنی.»
«و بارها پیش اومده که من خواستم درباره‌ی ریسک یک تصمیم حرف بزنم و تو گفتی بعداً بررسیش می‌کنیم.»
چند ثانیه سکوت کردند. هر دو بخشی از حرف دیگری را قبول داشتند، اما گفت‌وگوهای قبلی‌شان معمولاً پیش از رسیدن به همین نقطه به دفاع و دلخوری ختم می‌شد.
فرهاد گفت: «شاید من و تو دیگه نتونیم به‌تنهایی این گره رو باز کنیم. هر بار حرف می‌زنیم، من فکر می‌کنم تو بازخورد رو نمی‌پذیری و تو فکر می‌کنی من نمی‌شنوم.»
لیلا چیزی نگفت. این جمله را نه به‌عنوان عقب‌نشینی، بلکه برای نخستین بار به‌عنوان توصیف دقیقی از رابطه‌شان شنید.
فرهاد ادامه داد: «اگر می‌خوای برای نقش بزرگ‌تر آماده بشی، پیشنهاد می‌کنم یک منتور داشته باشی؛ کسی بیرون از رابطه‌ی کاری من و تو که بتونه از زاویه‌ی دیگه‌ای به موقعیت‌ها نگاه کنه. اما انتخابش با خودته. تو باید کسی رو پیدا کنی که بهش اعتماد داری و فکر می‌کنی می‌تونه به رشدت کمک کنه. منتور رو نمی‌شه به کسی تحمیل کرد.»
لیلا پرسید: «اگر کسی رو انتخاب کنم که با روش تو موافق نباشه چی؟»
فرهاد لبخند کوتاهی زد. «اتفاقاً قرار نیست نسخه‌ی من رو برات تکرار کنه. مهم اینه که بتونی باهاش صادقانه درباره‌ی تجربه‌هات حرف بزنی و خودت به نتیجه برسی.»
چند هفته بعد، لیلا از یکی از مدیران ارشد بهره‌برداری در شرکتی دیگر خواست منتورش شود؛ کسی که نه در زنجیره‌ی مدیریتی او بود و نه در اختلاف‌های داخل شرکت نقشی داشت. در نخستین دیدار، لیلا با جزئیات از جلسات میدان، بحث‌های فنی و برخوردهای فرهاد گفت. منتور گوش داد و بعد پرسید:
«وقتی وارد جزئیات می‌شی، می‌خوای از چه چیزی مطمئن بشی؟»
لیلا گفت: «اینکه تصمیم اشتباه نگیریم.»
«و وقتی فرهاد اصرار می‌کنه بحث جلو بره، فکر می‌کنی نگران چیه؟»
لیلا مکث کرد. پیش از آن، این سؤال را از خودش نپرسیده بود. همیشه تصور می‌کرد مدیرش فقط می‌خواهد زودتر از بحث عبور کند. کم‌کم دید که شاید فرهاد نگران زمان تیم، هماهنگی با سایت و از دست رفتن پنجره‌ی مناسب تعمیرات هم هست؛ همان‌طور که خودش نگران پیامد یک تصمیم بر پایه‌ی داده‌ی نادرست بود.
منتور برایش راه‌حل آماده نکرد. کمک کرد هر بار پیش از جلسه، تصمیمی را که باید گرفته شود روشن کند، شواهد فنی مهم را جدا کند و مشخص کند چه کسی می‌تواند موارد فرعی را پیگیری کند. بعد از چند دیدار، لیلا کم‌کم توانست در جلسات هم دقتش را حفظ کند و هم بحث را به تصمیم برساند.
در یکی از جلسه‌های بعدی برنامه‌ریزی میدان، اختلافی در داده‌های دو حسگر مطرح شد. لیلا گفت: «این اختلاف باید بررسی بشه، چون ممکنه روی ارزیابی چاه اثر بذاره. من و تیم ابزار دقیق تا فردا نتیجه رو درمی‌آریم. اما با اطلاعات فعلی، می‌تونیم اولویت تعمیرات این هفته رو مشخص کنیم.»
فرهاد به او نگاه کرد و گفت: «موافقم. پس اول درباره‌ی اولویت‌ها تصمیم بگیریم.»
برای اولین بار بعد از مدت‌ها، جلسه بدون دلخوری و بدون رها کردن موضوع اصلی تمام شد. گره میان لیلا و فرهاد یک‌باره باز نشده بود، اما حضور آن صدای بیرونی کمک کرده بود هر دو حرف هم را جور دیگری بشنوند. لیلا هنوز خودش بود: دقیق، پیگیر و جاه‌طلب. حالا بهتر می‌دانست چطور این ویژگی‌ها را در خدمت هدایت یک تیم قرار دهد.